Vrouwencirkels

‘Every woman needs a tribe!’ las ik in een artikel dat op facebook was geplaatst. Daarin las ik dat vrouwen sterker worden van het delen van hun emoties en verhalen met elkaar. Ook de vrouwenmarsen van afgelopen weekend over de hele wereld laten een gevoel van saamhorigheid zien.

Mooi vind ik dat. Het raakt me ook dat vrouwen elkaar altijd wel iets te melden hebben. Zet een paar vrouwen bij elkaar en er is een gesprek, zelfs bij de kapper!
En vooral als er iets gemeenschappelijks is, gaan gesprekken al gauw de diepte in.

Wat is het dan toch jammer dat we die vrouwengesprekken niet altijd op waarde schatten. Er vaak ook geen tijd voor hebben, want we moeten immers dóór.
In andere tijden, en nog steeds in andere culturen, was en is het vrij normaal dat vrouwen meer tijd met elkaar doorbrengen. Soms uit religieus oogpunt, soms uit het oogpunt van lichamelijke veranderingen, zoals menstruatie of zwangerschap.
In onze tijd en cultuur willen we natuurlijk dat die thema’s openbaar zijn, er is immers niets waarvoor je je hoeft te schamen. We laten onze mannen immers ook probleemloos tampons kopen? Tegelijkertijd vinden we ook dat we niet moeten zeuren over onze vrouwenkwaaltjes en dus dragen we de last van onze menstruatiepijn of onze overgangsklachten helemaal alleen.

Toch is het heel prettig als je je van tijd tot tijd kan omringen met vrouwen.  Dat je in een vrouwencirkel je wensen, idealen of problemen en verdriet kan delen. Het is een groep waarin je herkenning vind, waarin je het plezier van vrouw-zijn kan beleven. waarin vrouwenhumor een plek heeft, maar waar je ook nieuwe dingen leert over jouw vrouwelijke seksualiteit. Waarin je kan praten over taboes. Ja, die bestaan zéker nog.

Gun jezelf zo’n power-groep! Daar wordt je blij van! Delen maakt krachtiger!